หน้าเว็บ

ABOUT


พ่อมด กับ ไม้กายสิทธิ์

"พ่อมดที่มัวแต่ค้นหาไม้กายสิทธิ์ที่ดีที่สุด
ไม่มีทางเอาชนะพ่อมดที่สามารถสร้างไม้กายสิทธิ์ได้ด้วยตัวเอง
ถึงแม้ไม้กายสิทธิ์นั้น มันจะไม่ได้ทรงอิทธิฤทธิ์มากมาย 
เทียบเท่ากับไม้กายสิทธิ์ที่พ่อมดคนอื่นๆสร้างขึ้นมาก็ตาม
แต่อย่างน้อย พ่อมดคนที่สร้างก็ได้รู้ว่าไม้กายสิทธิ์นั้นสร้างและทำงานยังไง
เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ไม้กายสิทธิ์จะแสดงพลานุภาพ 
แล้วทำให้พ่อมดกลายเป็นพ่อมดที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา"


สักวันผมจะต้องเป็นพ่อมดคนนั้นให้ได้ พ่อมดที่สามารถสร้างไม้กายสิทธิ์ได้ด้วยตัวเอง


ความสำเร็จ 3 ประการในนิยามของผม

1. การรู้ว่าตนเองชอบอะไร  และฝันอยากที่จะเป็นอะไร
2. การทะเยอทะยานไปสู่ความฝันนั้นๆ
3. การทำให้ความฝันเหล่านั้นกลายเป็นจริง

คนส่วนน้อยที่จะรู้ว่าตนเองชอบอะไร  และฝันอยากที่จะเป็นอะไร
และน้อยยิ่งกว่า  ที่จะได้ทำตามความฝันนั้นๆ  บางคนก็ได้แต่ฝัน  แต่ไม่ยอมทำ  เพราะมัวแต่รอเวลา รอโอกาส  หรืออาจจะมาจากปัจจัยอื่นๆ  ที่ทำให้ไม่สามารถสานต่อความฝันนั้นๆ ได้
และน้อยที่สุดที่จะได้ทำให้ความฝันนั้นๆ กลายเป็นจริง

สำหรับผมแล้วแค่เรารู้ว่าเราชอบอะไร  มันก็คือความสำเร็จขั้นที่ 1 แล้วครับ
เพราะไม่ใช่ว่าทุกคน  จะประสบความสำเร็จในข้อนี้
ฉะนั้นจงภูมิใจเถอะครับ  ถ้าคุณรู้ว่าตัวเองชอบอะไร  คุณก็สำเร็จไป 1 ก้าวแล้ว



หลักปฏิบัติ 3 ประการสู่ความสำเร็จ ที่ผมพิสูจน์แล้วว่ามันเป็นจริง

1. เชื่อมั่นในตนเอง
2. ตั้งเป้าหมายให้ชัดเจน
3. ลงมือทำ

ถ้าไม่ได้  ให้ดูข้อ 1 ใหม่ ว่าเราเชื่อมั่นในตนเองแค่ไหน  เราเชื่อว่าเราทำได้รึเปล่า
ท้อได้  ร้องไห้ได้  แต่เราจะไม่ถอย



ประวัติ

ชื่อ 
        จิตกร พิทักษ์เมธากุล (กาแดง)
        jittagorn pitakmetagoon

ชื่อเล่น
        เดียร์

ปีเกิด 
        พ.ศ. 2532 (1989)  ถ้าได้เจอกันจะได้เรียกกันถูกครับ  ว่าพี่ น้อง หรือเพื่อน




บ้านเกิด 
        บุรีรัมย์

จบประถมศึกษา
       โรงเรียนบ้านดงพลอง อ.แคนดง จ.บุรีรัมย์

จบมัธยมศึกษา
        โรงเรียนแคนดงพิทยาคม อ.แคนดง จ.บุรีรัมย์

จบนักศึกษาวิชาทหารชั้นปีที่ 5
        โรงเรียนรักษาดินแดน ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร

จบปริญญาตรี
        วิศวกรรมคอมพิวเตอร์  คณะวิศวกรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปี 2555
        Graduated bachelor degree major Computer Engineering from Ramkhamhaeng University Bangkok Thailand on 2012

อาชีพปัจจบัน
         - junior java web developer (โปรแกรมเมอร์) บริษัทจีเนียส-ทรี จำกัด (เรียนจบ - มี.ค. 2558)
         - freelance (พ.ค. 2558 - ปัจจุบัน)

เอกลักษณ์ความเป็นตัวตนของผม
         developer  ผมสีแดงเพลิง

ความสามารถอย่างอื่นนอกจากการเขียนโปรแกรม
         วาดภาพ

สีประจำตัว
        สีฟ้า (รหัสสี #3297fd : สีที่เห็นใน blog หรือเว็บต่างๆ ที่ผมทำ)

ตัวเลขที่ชอบ
        เลข 7

ชื่อที่ใช้บนโลกออนไลน์ มี 3 ชื่อ
        บน facebook ใช้ว่า "นายบ้าใบหูหนวกตาบอด" (https://www.facebook.com/jittagornp)
                - ปลีกตัวออกจากโลกภายนอก (เหมือนคนเป็นใบ้ หูหนวก ตาบอด) แล้วบ้าทำในสิ่งที่อยากจะทำให้ถึงที่สุด
        บน blogger ใช้ว่า "กาแดง" (http://na5cent.blogspot.com)
                - อีกาขนสีแดงที่ฝึกฝน รอเวลา เพื่อกลายไปเป็นพ่อมดผมแดง (โปรแกรมเมอร์คือพ่อมดแห่งศตวรรษที่ 21)
        บน google เป็นชื่อจริง "jittagorn pitakmetagoon" (https://plus.google.com/+jittagornpitakmetagoon)

Github
        https://github.com/jittagornp



ความชื่นชอบและหลงไหล
  • คอมพิวเตอร์โปรแกรมมิ่ง (computer programming)
  • ศิลปะ (การวาดภาพและการสัก)
  • วงดนตรีเพลงร็อค linkin park, paramore, avenged sevenfold
  • การ์ตูนวันพีช (one piece), นารูโตะ (naruto), บลีช (bleach)
  • จักรยาน + bigbike
  • การท่องเที่ยว (ภูเขา)


เว็บนี้แสดงความเป็นตัวตนของผมครับ
http://jittagornp.me/

เกี่ยวกับบล็อกนี้้

        ผมเริ่มเขียนเมื่อตอนอยู่ปี 3 เทอม 2 ครับ  ได้คำแนะนำจากอาจารย์ ประจำวิชาท่านนึง  ท่านเป็นอาจารย์หัวหน้าภาคของผมเองครับ  ท่านบอกว่าทุกคนน่าจะมีบล็อกเป็นของตัวเองน่ะ  ซึ่งในตอนนั้น  ผมยังไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำว่าไอ้คำว่า "บล็อก" เนี่ยมันคืออะไร  หน้าตามันเป็นยังไง  ก็เลยลองถามพี่กูดู(กูเกิ้ลครับ)  พอสร้างเสร็จ ผมก็หายไป 3 - 4 เดือน เพราะคิดไม่ออกว่าจะเขียนอะไรดี  เพราะความรู้ในตอนนั้นไม่มี  เรียนแต่วิชาการ  จะเอามาเขียนมันก็น่าเบื่อแย่  อยากได้แบบความรู้ที่มันเอามาใช้จริงได้  จับต้องได้อ่ะ  และคิดว่าไม่มีความสามารถพอที่จะไปเขียนให้ใครอ่านได้  จนได้ไปฝึกงานตอนซัมเมอร์  จึงได้เริ่มเขียนอย่างจริงจัง  จนตอนนี้ก็จบแล้ว  รู้สึกว่า  ในหัวมันไม่มีอะไรเลย  เราเรียนอะไรมาว่ะเนี่ย  สิ่งที่อยู่ในบล็อก  โดยส่วนใหญ่ 90% เป็นความรู้นอกห้องเรียนที่ผมพยายามขวนขวายหาความรู้ด้วยตนเอง  ทั้งจากรุ่นพี่ จากที่บริษัท ซึ่งอาจเจอจากปัญหาต่างๆที่ได้เจอในแตะล่ะวัน  หรือตอนไหนๆที่คิดอยากจะอ่านหรือศึกษาเรื่องๆนั้น  ก็นำมาเก็บสะสมไว้เป็นประสบการณ์ของตัวเอง

        คิดไปคิดมา ดูไปดูมา  มันก็เริ่มเยอะขึ้นๆ จนตอนนี้ผมกลายเป็นคนเสพติดการเขียนบล็อกไปแล้วครับ   ตอนนี้ผมคิดว่าผมสามารถเรียกตัวเองได้ว่าเป็น blogger อย่างเต็มตัวแล้ว  เพราะผมรักและชื่นชอบมันด้วยใจจริงครับ

        บล็อกนี้  ให้อะไรดีๆกับผมเยอะแยะ  มันทำให้ผมรักในการเขียน  มันทำให้ผมขวนขวายหาความรู้อยู่เรื่อยๆ  อย่างไม่หยุดนิ่ง  มันทำให้ผมได้รู้ว่าตนเองรู้อะไร  ไม่รู้อะไร  สามารถประเมินความรู้ของตนเองถูก   และไม่เสียเวลาไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง  บางทีอารมณ์ดีก็มาเขียน  อารมณ์เสียก็มาเขียน  เพราะคิดว่า มันคงจะช่วยให้อารมณ์เราเบาลง  ถ้าเราได้ทำในสิ่งที่เราชอบ  และอีกอย่าง  มันคือประสบการณ์  ความรู้  ความถนัด  ความสามารถ  ที่สามารถจับต้องได้ของเราครับ   มันคือโปรไฟล์ที่นำเสนอเอกลักษณ์ ความเป็นตัวตนของเรา  ให้คนอื่นได้มองเห็นว่า  เราทำอะไรเป็น  และอยู่ในระดับไหน

        คนเราเกิดมามาแล้ว  อยากทำอะไร  ผมว่า  ทำไปเถอะครับ  ถ้ามันไม่ทำให้ใครเดือดร้อน  อย่ารอ  อย่าใช้คำว่าเดี๋ยว เพราะ "เดี๋ยว" มันจะมานั่ง น้อยใจ เสียใจ ทีหลังที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่ชอบ  หรือสิ่งที่ตนอยากจะทำ  "จะมานั่งคิดว่าทำไมตอนนั้นเราไม่ทำมันว่ะ"  คิดอะไรได้  ทำมันตั้งแต่ตอนนี้แหล่ะครับ  ได้ไม่ได้  อย่างน้อยก็ภูมิใจที่ได้ทำ  ใครจะว่ายังไงก็ช่าง  แต่เราทำแล้วเรามีความสุข  และคนอื่นๆ ไม่เดือดร้อนก็พอ



ไอดอลของผม

         ใครก็ตามที่เคยไปยืนอยู่ในจุดที่เรียกว่าระดับโลก  ผมถือว่าเขาเหล่านั้นเป็นที่สุดของที่สุดในใจของผม  คนที่มีความทะเยอทะยาน  คนที่มีความฝัน  และคนที่ทำให้ความฝันเหล่านั้นกลายเป็นจริง  ผมขอนับถือในน้ำใจ  และความแข็งแกร่งภายในจิตใจที่ทุกคนมีครับ  คนเหล่านี้คือ ไอดอลของผม



เป้าหมายในชีวิต

        คือ การเป็นโปรแกรมเมอร์ระดับโลก สร้างผลงานระดับโลกให้คนทั่วโลกใช้ และมีบริษัทซอฟต์แวร์เป็นของตนเอง

กาแดง

5 ความคิดเห็น:

  1. เขียนได้ดีมากครับ :') ผมก็หวังแบบคุณเช่นเดียวกัน ดีใจครับที่มีคนต้องการ คล้ายๆผมเช่นกัน

    ตอบลบ
  2. ขอบคุณครับ ผมขอให้คุณ Napat Maipaiboon ทำตามความฝันของตัวเองสำเร็จน่ะครับ และผมก็จะทำในสิ่งที่ผมฝันไว้ให้ได้เหมือนกันครับ

    ตอบลบ
  3. สวัสดีครับ เดียร์ พี่ชื่อป๊อปนะครับ
    ก็เพอิญพี่หาข้อมูลความรู้ ก็เลยมาเจอบล็อกนี้เข้า ^_^
    พี่ก็จบจากที่เดียวกันกับเดียร์เลย เห็นรุ่นน้องเก่ง ๆ และก็ขยันหาความรู้
    พี่ก็รู้สึกดีใจ ที่อาจารย์ที่สถาบันผลิตเด็กเก่ง ๆ ขยัน ๆ พี่ก็จบปี 2553 นะครับ
    เพอิญว่าต้องทำงานกับสิ่งที่ ไม่ค่อยมีแหล่งความรู้ในไทยเท่าไหร่
    ต้องมาประยุกต์เอาเอง ก็ขอให้โชคดีครับ พี่ก็เชื่อเหมือนเดียร์ ว่าคนเราถ้าตั้งใจทำอะไร
    มันก็ต้องได้ดี

    ตอบลบ
  4. ขอบคุณครับพี่ป๊อป ผมก็ขอให้พี่ประสบความสำเร็จอย่างที่พี่ตั้งใจไว้เหมือนกันครับ

    ตอบลบ
  5. เขียนให้คนอื่นเพลินแล้วบางที ผมอินไปด้วยเลย

    ตอบลบ